Σάββατο, 30 Νοεμβρίου 2013

CREDO ( ως είθισται να λέμε λατινιστί ) - του Νίκου Καρούζου



                                         


                      CREDO  ( ως είθισται να λέμε λατινιστί )
            

 Πιστεύω εις ένα Ποιητή εκτός ουρανού φυγάς θεόθεν και αλήτης,
 Εμπεδοκλής και επί γης εξόριστος πάνω στη γη.

 Πιστεύω εις ένα Υπολογιστήν εντός κεραυνού και δια της ύλης.

 Τα υποψήφια λάθη λιγοστεύοντας.

 Ορατών τε πάντων και αοράτων ιερουργώντας την αποκρομμύωση.

 Ο Ποιητής έχει τίποτα βλέπε τους αναχωρήσαντες.

 Πιστεύω εις ένα Ποιητήν που λέει: η τρέλα μ’ αρέσει. γελοιοποιεί την ύπαρξη' 
 ας ανάψω απ’ τη μάνα μου.

 Ο Ποιητής γυμνάζει τη σκέψη σε απογύμνωση.

 Κι αν είναι έλληνας οφείλει να σπουδάζει πάντοτε της Αττικής τη λεπτότητα,
 σε φως,βουνά,χωράφια και θάλασσα.Διδάσκει γλώσσα η λεπτότητα τούτη.

 Κι αν είναι βαθιά πεπρωμένος ο Ποιητής εκφράζει το ανεξήγητο του εξηγητού'
 τυγχάνει νόμιμος διάδοχος του επιστήμονα και προκάτοχος του.

 Στον αφρό δεν έχει διάρκεια' στο πατοκάζανο μαίνεται ο Ποιητής.

 Φλογοδίαιτος και ποτέ ξελυτρωμένος. 

 Ο Ποιητής κάποτε πρέπει να λέει : μεγάλη κατανάλωση παρουσίας – γενείτε και λίγο μοναξιάρηδες!

 Ο Ποιητής είναι αμφίφλοξ.

 Επιδέχεται θανάτους και αναστάσεις.

 Ακροθωρίζει και υπάρχει σε ξαφνοκοίταγμα.

 Ανέσπερος από ηλικία.

 Πιστεύω εις ένα Ποιητήν που λέει : να συμπέσουν οι αγνότητες.                                       
 Μέχρι την Κόρινθο του Σύμπαντος ή μακρύτερα.

 Σε ανώτερη απελπισία.

 Σε φαεινότερη πεμπτουσία.

 Σε μιαν αίσθηση που πτηνούται.

 Συγχωρώντας τους πάντες.
                                                                                 

                                                                           Νίκος  Καρούζος


                              





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου