Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Τ ' ΟΝΕΙΡΟ ΚΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ


                       στη μνήμη της Μητέρας μου

'Ηδη
απ΄ της ζωής σου το ξύπνημα
συνειδητοποίησες πως ονειρεύεσαι
και πως τ' όνειρο δεν ήταν καν δικό σου.

'Οταν έφθασε η στιγμή να θυμηθείς
των βασάνων σου την αιωνιότητα
κι όσα σιωπηλά κι άδικα έχεις διατρέξει
στο παράπονο που είχες μέσα σου
έστω και μες στον αρχαίο βυθό
του ύπνου σου
και του ονείρου
που χάθηκες

'Ερχεται ο χορευτής
με τα σκονισμένα πόδια
εκείνος ο κυνηγημένος Θάνατος
και κυνηγός

και κλαίει μαζί σου.




Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Ο ΛΟΓΟΣ


 Ακούω τη φωνή του απείρου
 μες στους αστρόσπαρτους τοίχους
 ακούω τον λόγο που θεραπεύει.
 Θεραπεύει τις φυλακισμένες ψυχές
 αλλάζει τον πόνο σε φως
 τη σιωπή σε αλήθεια.
 Ο λόγος αυτός ανθίζει τα δέντρα του ήλιου
 τ' ασημολούλουδα της σελήνης
 μας στέλνει να κοιμηθούμε
 για λίγο κοντά στον Θεό.
 Μπορείς να ταίσεις τα πουλιά και τους αγγέλους
 είναι το τραγούδι της ζωής
 ένα κομμάτι απ' την σάρκα του Θεού.
 Μόνο αυτόν τον λόγο μπορούμε ν' ακούμε
 τον μοναχικό τον δίχως στήριγμα.
 Ο άλλος λόγος είναι ο άρρωστος λόγος.
 Ο άλλος λόγος είναι ο βρώμικος λόγος.
 Είναι βρώμικος γιατί χρόνια τώρα
 μάζεψε πολλά ψέματα
 πολλούς θανάτους
 στήριξε το μαύρο της ψυχής μας.
'Ισως και να γράφουμε για να τον καθαρίσουμε
 να τον πλύνουμε
 να τον ξεβγάλουμε με φως και σιωπή.




Τετάρτη, 28 Φεβρουαρίου 2018

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ


 Ο ποιητής
 αυτός ο Γαλαξίας της θλίψης
 αυτή η αιώνια σιωπή
 του άπειρου διαστήματος
 θεωρώντας το αίνιγμα
 στο κέντρο του κόσμου
 μας πλησιάζει με γυάλινα βήματα
 λέει όχι στο φως της μέρας
 όχι στα μάτια της νύχτας
 αφουγκράζεται τα αναρίθμητα κλάματα
 των αγγέλων
 γεννημένος από πόνο
 για τον πόνο γεννημένος
 κοιτώντας απ' την απέναντι όχθη της λύπης
 καταβροχθίζει όπως ο Κρόνος
 τα παιδιά του τις λέξεις
 ο ποιητής
 αυτός ο αγιάτρευτος πετεινός του πουθενά.



Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΕΑΥΤΟ


 Κοιμήθηκα πολύ κι όμως ξύπνησα
 από μια αστραπή φωτός μέσα απ' τις γρίλιες
 διαλυμένος
                       σκοτεινός.
 Απόψε τα λουλούδια στην κάμαρη κι εγώ
 είμαστε κουρασμένοι.

 Θα φυτέψω καινούργια λουλούδια
 για έναν καινούργιο εαυτό.
 Θα βγω πάλι έξω
 μα αυτός ο δρόμος θα έχει τέλος
 ναι θέλω τον ουρανό
 χωρίς να περάσω απ' την γη.
'Ετσι προχωράω άτσαλα
 απ' τη μια στιγμή στην άλλη
 σε μια σιωπή εκκωφαντική
 σ' ένα αγνό λευκό φως.




 

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

ΑΝΤΙΟ ΜΑΥΡΟ ΠΟΥΛΙ


Ο άνεμος μιλάει στα σύννεφα
Το δέντρο μιλάει στα πουλιά
Τα πουλιά μιλάνε στα βράχια
Στην πράσινη μέρα.

Αντίο, μαύρο πουλί, αντίο.

Πλάι στον ήλιο αναζητάς τον δρόμο σου
Πλάι στον ήλιο αναζητάς το σπίτι σου
Πλάι στον ήλιο αναζητάς τη φωτιά σου.

Αντίο, μαύρο πουλί, αντίο

Είναι δύσκολο να πετάς την αυγή
Με τη μοναξιά στα μάτια σου.




Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

ΠΙΟ ΠΕΡΑ


Μες στη διάφανη σιωπή
αναπαύεται ο χρόνος

Η σιωπή ανταλλάσσεται με σιωπή

Αν κλείσεις τα μάτια σου
ένας πελώριος ήλιος
σε πλημμυρίζει από μέσα
μουσκεύει τις μέσα όχθες σου

Αν τ' ανοίξεις
τα νερένια μάτια σου πνίγουν
τον κοιμισμένο κόσμο.

Πιο πέρα απ' τον εαυτό μας
η σιωπή μας διεκδικεί

Πιο πέρα απ' τη νύχτα
καθρέφτες του νου παλεύουν.

Προσεύχομαι για τη συντριβή
κάθε μου σκέψης
μια ολοσχερή συντριβή
μέσα στο κενό
μες στη διάφανη σιωπή.

Στολισμένος με αδιαφορία
σε μια αιθέρια ελευθερία
να διαπερνά το αυγινό μου δέρμα

Ανοίγομαι στον εαυτό μου
κι αφουγκράζομαι
το φως στο άυπνο αίμα.







Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Σ' ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ


 Δεν θέλω πια να μένω ακίνητος
 να πετώ θέλω με την ταχύτητα του φωτός.
 Λίγο με νοιάζει η αρχή του κόσμου τούτου.
 Αφού η γη που μας κουβαλά τρέμει
 αχ να κατοικούσαμε σ' έναν άλλο κόσμο
 ίσως τον ενδιάμεσο
 περπατώντας απ' τη μια αυγή στην άλλη
 έτσι σχεδόν χωρίς βάρος
 θα μπαίναμε
 ζωντανοί στο αιώνιο
 ενώ οι άγγελοι του χρόνου
 θα επιδιόρθωναν το διάστημα.