Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΛΕΕΙ


Να σταματήσω μια στιγμή
να συγκρατήσω την ανάσα μου
που πάει κι έρχεται
και τίποτα δε λέει.

Να σταματήσω στην άκρη του χρόνου
να σβήσω την εικόνα μου
που όλο θέλει
και τίποτα δε λέει.

Να κρατήσω το στόμα κλειστό
να κλείσω τα μάτια
μέχρι να βλαστήσει η σιωπή
που κάτι πάει να πει
και τίποτα δε λέει.

Δεν έχω τίποτα να πω
κανείς δεν έχει τίποτα να πει
κι αυτές οι λέξεις στο χαρτί
που πάνε κι έρχονται στα κοιμισμένα βλέφαρα
είναι από αίμα
που πάει κι έρχεται
και τίποτα δε λέει.

Κι ο νους μου πάει κι έρχεται
και το δικό μου αίμα θέλει
και τίποτα δε λέει.

Ετσι το ποίημα θα μείνει ανείπωτο
μια αόρατη ουλή πάνω στην καρδιά μου
που κάτι θέλει να μου πει

και τίποτα δε λέει.










Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΟΤΑΝ ΑΠΟΥΣΙΑΖΩ


Εγώ μόνος τη νύχτα
στο μηδέν μετέωρος
μέσα στο κέντρο μου
όπου τίποτε δεν εισβάλει εντός μου απ' έξω.
Βαθιά στου χρόνου τη ρωγμή
η ζωή είναι όμορφη όταν απουσιάζω.
Πρέπει να βγω στον αέρα
ν' ανοίξω το στήθος μου στο φως.
Στηρίξτε με στην ψευδαίσθησή μου
αφήστε με να ζεσταθώ
στου ήλιου τα χέρια
θέλω να φτάσω στο τέλος μου
φορτωμένος ρόδα πορφυρά
καθώς στις όχθες του κόσμου
γυμνώνονται τ' άστρα.



Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΑ ΣΙΩΠΗΛΑ ΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ


Τώρα που το δέντρο
τολμάει να βγάλει κραυγή
Τώρα που οι λέξεις μου αποσύρονται
πάνω μου καθισε ένα όνειρο.
Στον ουρανό σύννεφο κρεμασμένο
χαμογελά
στο πετρωμένο κατώφλι
ηλεκτρισμένων αστεριών
όπου λικνίζεται το αδύνατον
κι εγώ ξενυχτώ μόνος σ' αυτήν
την έρημο της πέτρας
κάτω απ' τα σιωπηλά φύλλα του φωτός.

 


Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ


Φεύγουμε
ζεστά αστέρια
γαλάζιες αστραπές
έσπασε ο γυάλινος ουρανός
πηγαίνουμε προς το σύμπαν
το σύμπαν είναι παντού
δραπετεύουμε
για το μεγάλο ταξίδι
τώρα που τα πρόσωπά μας
είναι φως
το λευκό μας μέτωπο
λάμπει σαν το φεγγάρι
σ'ένα ουράνιο τόξο
που φλέγεται και πάει
αφουγκράζομαι
σκύβω το κεφάλι εντός μου
τινάζομαι
σαν σπινθήρας ηλεκτρικός
κάτω από σύννεφα από χαλκό
καίγομαι απ'τη φλόγα μου
είμαι μια υποψία ηλιακής ενέργειας
φτεροκοπώ από πέτρα σε πέτρα
η καρδιά μου γυρεύει το Αιώνιο
πετώ αδέξια απ' τον σπασμένο ουρανό
προς την καινούργια μέρα.



Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

ΣΟΥ ΤΑ'ΠΑ ΓΙΑΤΙ Σ' ΑΓΑΠΩ

                            
Σου το'πα για τα σύννεφα
σου το'πα για τη θάλασσα
για τα πουλιά που αγαπώ μέσα στα φύλλα
για την αυγή που ανθεί το φως
και τα φιλιά του ήλιου
του βότσαλου τα σχήματα
για τ' ουρανού την πόρτα
για τις φωτιές των αστεριών
το γέλιο της ημέρας
για το τραγούδι τ΄ αηδονιού
για του φιδιού τον ίσκιο
και για τα μάτια της σιωπής
που καίγονται τη νύχτα.

Σου τα'πα γιατί σ' αγαπώ
και για να μ' εύρεις πάλι.