Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2013

ΔΕ ΖΟΥΜΕ ΠΙΑ






         ΔΕ  ΖΟΥΜΕ  ΠΙΑ  

 


    Παντού το ίδιο κενό
    οι ίδιοι  άνθρωποι
    οι ίδιες λέξεις
    τα ίδια  λόγια
    ο πάγος πάντα μέσα μας
    η ίδια αποχαύνωση των  στιγμών.

    Δε ζούμε πια
    τα πάντα έρχονται
                          παρέρχονται
    και μόνο οι φευγαλέες εικόνες τους
    ειρωνικά μας αγκαλιάζουν. 

    Δε σ' αγγίζω
    δεν προλαβαίνω να μετρήσω τη ζωή μου
    δεν έχω πια τα μέτρα
    έστω αυτά της νοσταλγίας.

    Το βλέμμα γλιστράει
     κάτω απ' τα πόδια μου
     ούτε ένας ψίθυρος
     ούτε μια κραυγή.

     Τα πάντα χωρίς εξήγηση
      χωρίς προειδοποιητικά σημάδια
      καρφωμένα στις σιδεριές τ' ουρανού.

     'Ολα σιωπηλά
                       ακίνητα
                                παγωμένα
       μέσα μας μένουν
     
      τους κρεμασμένους στις πόρτες του φωτός.


   
                                                                                           Σταύρος  Μίχας
   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου