ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ
Και πάνω
όλο πιο πάνω ανέβαινα
ανέβαινα και πήδαγα
κι από τον έναν κόσμο
στον άλλον πήγαινα
μέχρι το άπειρο.

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΑΔΙΑΚΟΠΑ
Προχωράμε αδιάκοπα
απ' το ένα τίποτα στο άλλο.
Το φως καθώς μας διαπερνά
λάμπει από δάκρυα.

ΜΕΤΑΞΥ ΡΕΜΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΤΡΑΣ
Εκεί όπου η μέρα τελειώνει μες στη νύχτα
κουρασμένος από το ίδιο τούτο φως
μεταξύ ρεμβασμού και πέτρας
περπατώ
μ' ένα αναμμένο όνειρο στα μάτια μου.
