ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΘΕΛΩ
Να κοιμηθώ θέλω
πιο ξάστερος
πιο καθαρός.
Να ξεχαστώ
να γίνω ήσυχο νερό
βουνό που στάζει δάκρυ.
Να κοιμηθώ θέλω
ν' αγγίξω μέσα από κύματα φωτός
και πάχνες
το δέντρο τ' ουρανού.

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΙ Η ΠΕΤΡΑ
Ο Ποιητής
κρύφτηκε στο φως.
Το φως στον ουρανό.
Ο ουρανός
κρύφτηκε στον ήλιο.
Ο ήλιος
στο δέντρο.
Το δέντρο
κρύφτηκε στο σπίτι.
Το σπίτι
στην πέτρα.
Κι η πέτρα
στην παλάμη μου.
ΑΠ' ΤΟ ΠΡΩ'Ι' Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΖΕΙ
Στον Μίλτο Σαχτούρη
Απ' το πρωί
ο ουρανός αναποδογυρίζει
'Αλλοι ξεκαρφώνουν τ' άστρα
άλλοι γκρεμίζουν τον σιδερένιο σκελετό
άλλοι χαλάνε το φεγγάρι
Μόνο ένα παιδί-σκυλί
κρύβει στο στήθος του
τον ήλιο.
ΜΕΘΑΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΣΥΜΠΑΝ
'Ολα τα σπαταλημένα πράγματα
της ζωής μου
ζητούν γαλήνη.
'Ολο το μάταιο φως που ξόδεψα
ακόμα λίγο και θ' ακινητήσει
μεσ' στη σιωπή.
Θα προχωρήσω τώρα
χωρίς ν' αφήσω ίχνη
χωρίς θλίψη θα γλιστρήσω
στην αγκαλιά των άστρων.
Μεθάω τώρα από σύμπαν.