Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013

Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ





    Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

  Περπάτησε στη χλόη
  ακόμη τρέμοντας
  με δισταγμούς φωτός.

 'Ενιωσε μες στα φύλλα της καρδιάς
  τη δροσιά της πρωινής πάχνης.

 'Εψαξε στο βάθος τ' ουρανού
  και βρήκε παλιούς έρωτες αρχαίους πόθους.
  Στην όχθη στάθηκε παλιών αισθημάτων
  κι έκλαψε.

  Με την πνοή του ήλιου
  πάνω στο χέρι της
  απάλυνε τη μέρα.

  Αναστέναξε με τόσο φως στα δάχτυλα
  έκρουσε τα κύμβαλα τ' ανέμου
  και πέταξε γοργά στον ουρανό
  με πάταγο αρχαίων πουλιών.



                                                                      
   


Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013

ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ








   ΚΑΙ ΕΙΔΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

  Και είδα
  όλους τους ποιητές
  ζωντανούς και πεθαμένους
  να κρέμονται σε κόκκινες κλωστές
  απ' τον ουρανό

  Και γω
  να αιμορραγώ.











Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

ΝΕΦΕΛΗ ΚΟΡΗ Τ ' ΟΥΡΑΝΟΥ







       ΝΕΦΕΛΗ ΚΟΡΗ Τ' ΟΥΡΑΝΟΥ

  Σ' αυτόν τον νέο κόσμο
  σαν από χρόνια
  νηστικός από φως
  περπατώντας μες στην καινούργια μέρα
  που κάνει την ψυχή μου να τραγουδάει
  ψάχνω για τήν πρώτη αστραπή στα μάτια σου
  γιατί είσαι γρήγορη σαν τον ανεμοστρόβιλο
  κοιτάς ψηλά και σβήνουνε τα σύννεφα
  γιατί ανάβεις τ' άστρα
  σαν ανάλαφρη καλπάζεις με το φως.

  Γύρω απ' τις πηγές σου φυτρώνει νέο χορτάρι
  κι ανάμεσα στα πόδια σου γέρνουν δακρυλούλουδα.

  Σ' αυτόν το νέο κόσμο
  ο ουρανός είναι μια σαπφείρινη φωτιά
  κι ο χρόνος παιδί που ονειρεύεται.







Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ







        ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ

   Ν' απλώνεις τις αισθήσεις σου
   ν' ακούς
   να βλέπεις
   ν' αγγίζεις σχήματα
                                 μορφές
   ένα συντριβάνι ήλιους που αναπηδούν στα βλέφαρά σου
   το αίμα σου που πάει κι έρχεται σαν φως υγρό
   το νερό από άστρα στο πηγάδι
   τις σκέψεις σου κόμπους αλάτι στους κροτάφους
   τα φτερά της λάμπουσας μέρας
   ένα καλάθι με καρπούς φωτιάς
   όλα τα ρολόγια στις αμμουδιές του χρόνου
   τα πέτρινα χείλη της νύχτας
   τις λέξεις που σκεπάστηκαν από πάγους
   ένα δέντρο με φως
   το παγόνι που έγινε όνειρο
   μια απολιθωμένη πυρκαγιά θάλασσας
   το άπειρο να κοιτά τον εαυτό του το τίποτα
   τις φωνές απ' τα τύμπανα των κεραυνών
   έναν ουρανό από αντίλαλους κατόπτρων
   τις ικεσίες κάποιου πρωινού
   τη μελαγχολία της σαύρας
   τη στιγμή που γίνεται χίλια κομμάτια και χάνεται
   το φεγγάρι από καθρέφτες και φωνές
   μια πολιτεία από φωτιά και πάγο
   τον άνεμο να μαζεύει αστροπελέκια στο μέτωπό σου
   το κρεβάτι της αστραπής που στρώνουν τα κόκκινα
                                                      φτερά τους δυο μαύροι πήγασοι
   τις καλύβες των σύννεφων
   τα κύμβαλα των ηφαιστείων
   τους αστερισμούς στο καταμεσήμερο
   τη στέρνα του φωτός
   το αστραφτερό δάσος που γεννήθηκες.









Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΟΙΗΜΑ









   Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΟΙΗΜΑ
                                                                 στο Νίκο Καρούζο

  Πήρε στη φούχτα του
  όλο το κόκκινο
  απ' την καρδιά του κόσμου
  να γράψει το ποίημα
  να πάρει χρώμα.

  'Εγινε μαύρο

   και χάθηκαν

   στον ουρανό
   κι αυτός
   και το ποίημα.



                                           1992  
                                
     






Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013

ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΜΙΛΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ





  ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΜΙΛΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ
                                             στο φίλο μου Μίλτο Σαχτούρη

  Το σώμα του ποιητή
  αργά-αργά χυνόταν
  μες στο κεφάλι του
  που όλο μεγάλωνε
  και γίνονταν διάφανο.

  Σε λίγο
  όλο το σώμα
  και τ' άκρα
  είχαν χυθεί
  μες στο γαλάζιο γιγάντιο κεφάλι του
  που αναστέναζε
  και ψιθύριζε ποιήματα
  που έλεγε παράπονα τραγούδια

  ώσπου άρχισε να πετά
  στον ουρανό
  απ' άστρο σ' άστρο.


                                                           1992
                                        
                                           




ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ





       ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ

  Βήμα
         το
           βήμα


  καθένας
              μόνος


 εδώ
       στο
            τίποτα


 μικρά
         βήματα


 στο
     πουθενά
                  επίμονα.