Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

ΣΤΟΝ ΙΣΧΝΟ ΚΙ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΚΑΙΡΟ





                                  ΣΤΟΝ ΙΣΧΝΟ ΚΙ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ΚΑΙΡΟ

   
                         Σ' αυτόν τον χρόνο που έρπει σαν πάνθηρας
                            στον ισχνό κι ασήμαντο καιρό
                            αχ, ας φανεί η όψη της παρεκτροπής μας
    
                            ότι το παρόν
                                    είναι μια επιδέξια αγοθοεργία επανάληψης
                            κι η ζωή μας
     
                            αέρας εμφιαλωμένος.




                                                                                                       

ΕΠΤΑ + ΕΝΑ ΧΑ'Ι'ΚΟΥ







      ΕΠΤΑ + ΕΝΑ ΧΑ'Ι'ΚΟΥ

          Γύρω τόσο φως
         μα μέσα στα μάτια σου
         βαθιά μια λύπη.

                    *

        Σου'πα βαρκάρη
        το ποτάμι τ' ουρανού
        δεν έχει τέλος.

                    *

        Πες μου αγέρι
        ξέρεις τα ονόματα
        όλων των πουλιών ;

                    *

        Κρύες ακτίνες
        πέφτουν απ' το φεγγάρι
        και με παγώνουν.

                    *

        Μικρή μυγούλα
        προκαλείς το θάνατο
        στο ποτήρι μου.

                    *

        Γιατί ποιητή
        όταν έρθει η νύχτα
        ψάχνεις τη σιωπή ;

                    *

        Γιατί γδύθηκαν
        μες στο καταχείμωνο                                                            
        τα δέντρα όλα ;                                                                   
                                                                                                            
                    *

        Χαμογελάω
        ο πιο σύντομος δρόμος
        για την καρδιά σου.

     








Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥ ΜΑΤΙ








       Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥ ΜΑΤΙ 

                   Ο θάνατος
                               με κάρφωνε
                   με το μεγάλο του μάτι. 
                 
                   Εκεί που καθόμουνα

                   κοιτάζοντας

                   Το στρογγυλό φεγγάρι.











Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

Ο ΤΡΕΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ





        Ο ΤΡΕΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ


     Η ίδια σκηνή
     επαναλαμβάνονταν συνέχεια.

     Ο τρελός ποιητής
     με τη μαύρη μπέρτα
     περνούσε το φλεγόμενο παραπόρτι
     του έρημου κήπου

     να συναντήσει
     την κόρη ποίημα
     με το κόκκινο φόρεμα
     που χάθηκε μια νύχτα
    
     χωρίς ποτέ να μάθει

     Πόσοι ουρανοί ποιήματα
     υπάρχουν
     στον πάνω κόσμο.









ΜΙΛΑ ΠΟΙΗΤΗ






             ΜΙΛΑ ΠΟΙΗΤΗ


     Ο ήλιος χαρωπός θα ξεχειλίσει
     το φεγγάρι θα λάμψει
     κι ο θάνατος θα κράξει.

     Πέταξε το φως
     στο μουσείο τ' ουρανού
     και μίλα ποιητή
   

     γι' αυτά που βλέπεις στο σκοτάδι.









ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ






   ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

  
      Ποτέ δεν είδα τους ανθρώπους
        να εκδικηθούν
      
        για το θάνατο
        ενός φύλλου το φθινόπωρο.








Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013

ΟΙ ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΙ





                                           ΟΙ   ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΙ
                                     
                                         Παρείσακτοι                                                                                                             σκότωσαν τους ποιητές
                                         έκοψαν τις ρίζες
                                                          τ' ουράνιου τόξου
                                         κάρφωσαν μαύρα φεγγάρια
                                         στο δέντρο τ' ουρανού.

                                        Μουντά τύμπανα
                                        και μαύρα ποιήματα ηχούν τώρα
                                        και δίνουν το ρυθμό.

                                        Από πολύ καιρό
                                        οι άνθρωποι του σκοταδιού
                                        ετοίμαζαν τη δολοφονία
  
                                        στο ποίημα του μυαλού μας.