Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013

ΟΤΑΝ...- του Μιχάλη Κατσαρού








  
                ΟΤΑΝ...
                               του Μιχάλη  Κατσαρού


Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό
όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο
όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση
να πλημμυρίζει τα σαλόνια
όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου
να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα
όταν ακούω σένα να μιλάς εγώ πάντα σωπαίνω.


Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου
ήχους παράξενους ψίθυρους μακρινούς
όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια
λόγους ατέλειωτους ύμνους και κρότους
όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία
για νόμους ευαγγέλια για μια ζωή με τάξη
όταν ακούω να γελούν
όταν ακούω πάλι να μιλούν εγώ πάντα σωπαίνω.


Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη
κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες
κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή
θ' ανοίξω το στόμα μου
θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράχτες
στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια
οι νέοι έξαλλοι θ' ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους
ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία.
Πάλι σας δίνω όραμα.


 

                                                                                                                                        

               


ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ







  ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

  Μη μου μιλάς για τους ποιητές
  μην τους πιστεύεις
  ακόμα και σε μένα που σας ιστορώ
  σ' αυτό το άγριο γαλάζιο τ' ουρανού
  μια παραφωνία του εαυτού μας είμαστε
 
  σα βόμβος εντόμων
  στο φθινοπωρινό αέρα.










ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ 1 και 2








      
        ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ  1

    Στο Γολγοθά της νύχτας
    τα λουλούδια έσφαξαν
                                    το φεγγάρι
    και το πέταξαν στον κήπο
                              με τα μαχαίρια.

   'Ενας εσταυρωμένος ποιητής
    κάθεται στο προσκέφαλό μου

    Κλαίει.



                    
        ΑΝΤΙΝΟΜΙΑ  2

     Τα κλουβιά
     πέταξαν
     να βρουν άλλα πουλιά

     να τα ελευθερώσουν...









Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2013

ΑΚΑΡΙΑΙΑ


                                                          ΑΚΑΡΙΑΙΑ  
                                                                                                                  
                                                                              
                                                      Το σπίτι
         
                                                         θέλω


                                                      την πόλη
                                                      τη χώρα
                                                    τη θάλασσα
                                                        το ιερό

                                               με δέντρα από φως.




ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΣ









      ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΣ

   Με σκέψεις αλλόκοτες
   στο βασίλειο μιας άλλης νύχτας
   ενώ όλοι κοιμούνται
   εκτός απ' τους τελευταίους ονειρευτές.

   Να κινείσαι
   μέσα στο φως
   σε φωνές και χρώματα
   αδράχνοντας τις γραμμές του χρονοκόσμου

   Πέρα απ' τα σύνορα του ύπνου
   μες στην ανθοφορία των ονείρων
   ανάμεσα στη φρόνηση και την τρέλα

   Ψάχνοντας τον μέσα κόσμο του καθρέφτη
   σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.

   Μα πρόσεχε
   να μη χαθείς
   εκεί που βηματίζεις.









Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ








        ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

                       <<...είσαι η νέα Λάχεσις.Τηλεφωνείς
                       η θητεία μου στη γη να λήξει.'Εννοια σου
                       κιόλας πεθαίνω από ουρανική ασιτία.>>


                                           Οδυσσέας Ελύτης.
  




    Δέσποινα της σιωπής
    έσπασα το ελκυστικό μου κλουβί
    κι έτρεξα μες στην ευαίσθητη νύχτα
    σαν ένα άτι αστραπής.

    Μ' ένα τίποτα
    θα γεννηθεί αύριο το άπειρο
    κι εγώ θα τραγουδώ
    στο φως 
                     και τ' όνειρο.








ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΤ ' ΟΝΕΙΡΟ






  ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΤ ' ΟΝΕΙΡΟ


    'Αλλοι σε λένε διανοούμενο
     μα γω σε λέω κρατούμενο.

     Στη φυλακή
                        στο μαύρο φως
    
     στη φυλακή
                        στο μαύρο όνειρ
ο.