Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

ΣΤΗΝ ΟΧΘΗ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ





















             ΣΤΗΝ ΟΧΘΗ ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ

 
      Ήρθα κοντά στη θάλασσα
      φρεσκοπλυμένος γεννημένος μόλις απ’ τη νύχτα.

      Όλοι είμαστε εδώ στην όχθη της στιγμής
      αιωρούμενοι
      κι ο χρόνος αμφιβάλλει.

      Γύρω τα πάντα κατακόρυφα για να κάνουν καλύτερη
      πτώση.

      Η μέρα παραπαίει νυσταγμένη.
      Απ’ το ραγισμένο της μέτωπο
      σκοτεινά σύννεφα αναβλύζουν.

      Όμως το φως προχωρεί με βήματα μεγάλα
      συντρίβοντας τα χάσματα τις αγωνίες του κενού
      το λικνίζουν τα άϋλα χέρια αυτής της ώρας.

      Όλα είναι παρουσία κι απουσία
      και πέφτω μέσα μου και βγαίνω από μένα
      κι ανεβαίνω μέσα μου ώσπου να ξαναχαθώ.

      Είμαι παρών παντού για να δω καλύτερα
      για να φλεγώ καλύτερα και να εκλείψω
      με την παρουσία μου στον πυρακτωμένο κύκλο
      του καιρού.

      Όπως το μεσημέρι αυτό πού’σπασε
      σε χιλιάδες κρύσταλλα
      πάνω στη θάλασσα και στη σιωπή.



               














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου