Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Greek Poets - Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΝ Ο ΧΑΡΤΗΣ - Ζήσης Οικονόμου " Το χρονικό της Νέας Ευταξίας για την Νέα Εποχή " - Κρατικό Βραβείο Ποίησης 1995



Η ΚΑΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ



Η ΚΑΘΟΔΟΣ  ΤΟΥ  ΠΟΙΗΤΗ



Βηματίζω  μες  στο δωμάτιο

αχνίζει  ζεστή η ανάσα  μου

Τοίχος

Τοίχος

κρύος  της ομιλίας.



Η  φωνή  μου  είναι  εδώ

ειν’ η φωνή μου εκεί



κι εγώ μπορώ να κουβεντιάσω

μόνο με τον εαυτό μου.

Αλλά κι εγώ είμαι ένας άλλος

………………………………

Προς

τα

      κάτω

προς

      τα

κάτω

πρέπει


          να

               πάω

 να

      πέσω





Να

     χυθώ

   μέσα

           στη

                μαύρη

                        γλώσσα.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ



ΤΟ  ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ  ΠΟΙΗΤΗ


Κοιμάμαι χρόνια  σ’ αυτό το σπίτι
Το διάτρητο  από ήχους.
Πολλοί  προσπαθούν  να διασχίσουν τους  τοίχους
να μπούνε  μέσα μου
τους  αποκρούει  η καρδιά μου.
Οι  παφλασμοί τους  φτάνουν μέχρι εδώ
Ταράζουν  συθέμελα το σπίτι.
Ουράνια τόξα δεν υπάρχουν πια
Βήματα που πατούν προσεχτικά  μην ακουστούν
μακρόσυρτοι αναστεναγμοί
λόγια που σέρνονται συρίζοντας
στα καλώδια των τοίχων
μουσκεύουν τα όνειρά μας
τις μέσα όχθες της ψυχής μας.
Τα μάτια μου ορθάνοιχτα
κάτω από τους  επιδέσμους της ζωής
προσπαθούν για να τους  δουν.
Να  μπορούσα  τουλάχιστον  να σας  κάνω  να νιώσετε
ότι αυτές  οι δονήσεις κάτω  απ’ τα πόδια μας
στοχεύουν  το μυαλό μας.

Ερωτήσεις  που οργισμένα  κάποτε  ξεστόμισα
επιστρέφουν  σα  γέλια.
Δε  με χτυπούν
περιβάλλουν το  σχήμα  μου με τρόμο.
Τους  αντιστέκομαι.
Θα είναι  εκεί ακόμα  κι  όταν  θα έχω  φύγει.
Κάποτε  πρέπει  να μάθω να σιωπώ οικιοθελώς
επειδή η ύστερη  πράξη  θα γίνεται πάντα  και πάντα.
Κοιμάμαι  στο σπίτι  των υπνοβατών.
Πολλά πρόσωπα  εδώ είναι απελπισμένα
κι άλλα  χαμένα  στα δωμάτια  της  λησμονιάς.
Βαριανασαίνουν
Παλεύουν  να επιστρέψουν
Το  βλέμμα  τους με  προσπερνά.
Κάποια  στιγμή  συναντιόμαστε
κι αλλάζουμε  σπάνιες  ματιές.
Τους  ίσκιους  της ψυχής  μας.


Αυτό  δεν είναι  σπίτι  μα  έχει  κάμαρες  πολλές
βγαίνουν  απ΄το  μεγάλο μας  κενό
και τον πικρό  τον ύπνο
κι από μια θλίψη  ακατονόμαστη.







Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

ΚΟΣΜΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ - Ζήσης Οικονόμου

ΚΟΣΜΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

Με τα μάτια ορθάνοιχτα και όμως τυφλοί
περιφερόμαστε σ’ αυτή την ανακύκληση
στα βάρη άλλα βάρη προσθέτοντας
γεννήσεις, θάνατοι, ξανά γεννήσεις
μαγνήτης η μνήμη, την ξυπνούν άστρων τροχιές
στις σχέσεις καθημερινότητας.

Μάτια ορθάνοιχτα και όμως τυφλοί
κοπιάζουμε γύρω από είδωλα και λέξεις
τίποτε η ζωή δε μας δίδαξε.
των σκέψεων αιχμάλωτοι και των συναισθημάτων
παγιδευμένοι στο έργο μας
οι πολιτικοί μας στεφανώνει ως αγνώστους στρατιώτες
πτώματα που οι θρησκείες ευλογούν
κουλτούρες εκπορεύουν πτωμαΐνη
επιστήμες οπλίζουν το Έρεβος
στοιχειώδη μας στερούν οικονομίες
εκφυλίζουν οι ευζωϊσμοί
και όμως η Γαία, που έχει νέκρας επίγνωση
μήτρα δεκτική και τροφός κοπαδιών
σε φυσικά, κοινωνικά και παραφυσικά δεσμωτήρια.

Σ’ αυτή την κλίμακα ανόδων και καθόδων του σύμπαντος
σπειροειδή η δυστυχία μας
με τα μάτια ορθάνοιχτα και όμως τυφλοί
σαν τις ψυχές που τις ρουφά η Σελήνη
εκφράζοντας τες μ’ εφιάλτες προς κόσμο-μηδέν,
όταν δεν ευδοκιμούν να επιστρέψουν στο γήινο κύκλο
αν εγκαίρως δεν εξέλθουν απ’ το ρεύμα του υπνώδους ποταμού
προς τους σταυρούς και τις διαμονές
της κοσμικής περιπέτειας.

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Η ΠΡΟΦΗΤΙΣ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ - Ζήσης Οικονόμου



Η ΠΡΟΦΗΤΙΣ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ
Απ το Πανελλήνιο η Σύναξη, για ν” ακούσουν την Προφήτιδα
Θράκες, Μακεδόνες, Ίωνες, Σικελοί και Μασσαλιώτες,
εκ των παραλίων του Ευξείνου Πόντου, Κύπριοι, Κρήτες, Αθηναίοι
κι εκ των πολυαρίθμων, της Διασποράς, Διεθνοέλληνες.

Είπε η Προφήτις για το Υπερφώς, τόσο ταχύ,
ώστε παρελθόν, παρόν και μέλλον, έρχεται αντίστροφο, δίχως χωροχρόνους.
Ο Απόλλων απερίγραφτα γοργός, αλλά ο νους της ανθρωπότητας αργός και ζωφερός.

- Ποιο το μέλλον τόσων Μυστηρίων και της Κασταλίας; και των Ελληνίδων Πόλεων εν μέσω των βαρβάρων ρώτησαν πολλοί.

Η Προφήτις αναστέναξε, «ψιθύρισε ονόματα τινά, Ορφέα, Πυθαγόρα, Ηρακλείτου,
δάκρυ κύλησε στις ροδαλές της παρειές, κόρη νεαρή, θεόθεν οραματισμένη, απαντά:
Η Ελευσίς των Μυστηρίων, εκ σιδήρου μηχανήματα και Ρύπος Κακοδαιμονίας.
Χρήμα και Δελτίο, υψίστη αρετή λυσσώδους Ανταγωνισμού Γραφειοκρατιών
δήθεν δημοκρατική Ενότητα της Οικουμένης, αλλά Ισοπέδωση για εξουσιασμό.
Αυτό το λάλον Ύδωρ κι οι Δελφοί: ερείπια και πάνω απ” αυτά χωριό
εκβαρβαρισμένων και ανυποψίαστων, κοπρίζοντας τα Ιερά μας.
Σπάρτη και Αθήναι κι άλλες πόλεις εμφυλίων σπαραγμών, και κατόπιν οι γραικύλοι,
εαυτών τους τιμωροί, μαστιγωμένοι από βαρβάρους,
θα προσφέρουν προς αυτούς, ό,τι Αγαθό, Καλό κι Ωραίο.
Σωκράτη τον σοφό, που μόνον γνώριζε, ότι μόνον τίποτε δεν γνώριζε,
θα τον δηλητηριάσουν δημοκράτες, και τον Ιησού Χριστό θα τον σταυρώσουν ιερείς,
τον Υιόν Θεού, προ πάντων των αιώνων, ως ανθρώπων έσχατο, πιο κάτω από ληστή,
για να ξυπνήσει σε ληστές και σε σχιζοειδείς
το αίσθημα συμπόνιας.

- Ω, Προφήτις, είπαν μερικοί ακροατές, τόσα τα Δεινά και Ύβρις τόση,
μόνον Νέμεσις, και ίχνος της Αιδούς ουδέν;

Η Προφήτις απαντά: ρυπαροί και δολοφόνοι την Τροφό μας Γαία τυραννούν,
άθεοι ανθρωποκεντριστές, κακοδαίμονες και κακοδαιμονισμένοι
θ” αναστηλώσουν κάπως τους Δελφούς, για να συγκαλύψουν το προς την Ελλάδα μίσος,
έχοντας αναζητήσει το χαμένο Ιερό, το κοπρισμένο από κτήνη και ανθρώπους,

κι ο Ηνίοχος αυτός και ο
Αντίνους και τ αναρίθμητα τεχνών και ιερότητας,
θα κομματιαστούν από κτηνώδεις ασκητές σκοταδικούς, δήθεν Χριστιανούς
και οι ένδοξες Αθήναι δεν θα είναι ούτε χωριουδάκι: λιγοστές καλύβες
και η Αθηναίων Πολιτεία, θ” αναστηλωθεί ως Τσιμεντούπολις,
δηλητηριώδης, ληστρική, παραδομένη σε Αρχιληστές της Διεθνούς Μαφίας,
ψυχών, σωμάτων, εδαφών.
Των νεογραικύλων άθλος κι η Μικρασιατική Καταστροφή κι άλλα πολλά.
Νοέλληνες διανοούμενοι, εθνικιστές, διεθνιστές, και χριστιανοί πολιτικομανείς, δυτικιστές,
παντελώς αδιάφοροι για την ελληνική και πρωτοχριστιανική
ελληνιστικής Ανασυνθέσεως Δωρεά, προς την Οικουμένη,
κατάντησαν πιθήκων πιθηκότεροι και παπαγάλων παπαγαλικότεροι
μισητές της Αρχαιομητρικής και της Νεομητρικής τους Γλώσσας,
αντί πινακίου φακής, το Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον του λαού και της πατρίδας εκποιούν,
αξιοθρήνητα κουρέλια, ανεπιγνώστως πρακτορεύοντα, την ΣιωνοΠαποΜασωνία,
ούτε κάτι έμαθαν, απ” την Κατάρρευση της εκ Μόσχας και Πεκίνου εξαρτώμενης Μαρξίας,
τυφλωμένοι πιο βαθειά και νεοπροσκολλόμενοι προς Μεγαλοπαγίδες, άλλες,
ή ως απερίγραπτοι ζητιάνοι και τσανακογλείφτες Αστισμών και Μαγισμών,
κοπαδάκια όλων των απρεπειών, στο Νεφοδηλητηριασμένο Άστυ περιφέρονται
από στέκια φλυαρίας προς τα στέκια των ναρκωτικών και πούστηδων
«ανατολιστές», «δυτικιστές», γκουρουμανείς σε Πλήρη Σύγχυση,
ακριβώς όπως τους θέλουν, της Παν-Τηλε-Πληροφορικής, Αντίχριστα και Ανθελληνικά Θηρία
.

Αλλά τα πιο μελλοντικά: Φρίκη Ενιαία Οικουμενική
ως εξουσίαν έχουσα, Τραγωδία Κωμωδίας,
προς τέρψιν του Διαβόλου και των τέκνων του.

Εντούτοις, ω ψυχές και σώματα Ελλήνων, είσθε οι Διεθνοέλληνες:
ανήκετε στην Ανθρωπότητα, Πνευματικοί Γονείς.
Όπου κι αν μετενσαρκώνεσθε, στην Ελλάδα επιστρέφετε:
στην Φωτεινή, την Απολλώνια και Χριστική Ελλάδα.
Τα Βέλη των Βαρβάρων και των ψευτοχριστιανών πολιτισμένων,
όσα κι αν γκρεμίσουν, το Πνεύμα του Χριστού και των Ελλήνων,
δεν διαπερνά Κανένα Βέλος, αλλά, επιστρέφουν στους Εκτοξευτές,
βάρβαρους Σατανιστές, Παλαιοδιαθηκίτες, και υπερπολιτισμένους Συμμορίτες.

Θάρρος, Τόλμη Πνεύματος, ως Αγαπημένοι Έλληνες:
εσείς μετενσαρκούμενοι, εσείς κι η Γλώσσα η Ελληνική
θα δοξάσετε Υιόν Θεού και ως σάρκα σας, ανθρώπινη,
σε Καθόδους και Ανόδους κόσμων, συνανθρώπων και Θεού.