Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

ΕΞΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΛΟ






    ΕΞΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΛΟ

  Ξαπλώνω
  στη σιωπή μου.
  Πιο πέρα
  ένας κόσμος δίχως όρια
  με τα χρυσά τα κύματα
  αγρίμια υπνωτισμένα.

  Αστραποβολούν τα μάτια τ' απείρου
  κι οι φωνές ήμερες στ' ουρανού το μεσημέρι.

  Το απόλυτο βλεφαρίζει
  έξω στον κόσμο
  μέσα στο όλο.

  Εδώ ακόμη και το τίποτα
  κάνει για μαξιλάρι.



                                                        
                          [Παραλλαγή παλαιότερου ποιήματος]






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου